Prolog

Jungkook pov.:

Wyjrzałem przez otwarte okno i wyciągnąłem powietrze do płuc.

"Żyj, Kookie" - usłyszałem w głowie Jej głos i westchnąłem. Chciałem żyć, ale nie potrafiłem. Nie bez Niej...

Jednak wciąż żyłem, więc... Miałem nadzieję, że Ona kiedyś do mnie wróci.

Bratnie dusze umierają w tym samym czasie, ale ja żyłem mimo Jej śmierci, co oznaczało, że gdzieś na świecie istnieje reinkarnacja mej ukochanej.

Czekam już tak długo na spotkanie tego wilka...

Taeyeon... Wróć do mnie, ukochana...